Το Κάστρο της Ρηνιάσας προστάτευε τη μεσαιωνική πόλη της Ρηνιάσας (κοντά στο χωριό Ρίζα) από ένα φυσικά οχυρό ύψωμα, επιτηρώντας το χερσαίο και θαλάσσιο εμπόριο. Πιστεύεται ότι κτίστηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Θωμά Α΄ στα τέλη του 13ου αιώνα και γι' αυτόν τον λόγο ονομάστηκε Θωμόκαστρο.

Το βυζαντινό κάστρο των Ρωγών, με τα άριστα διατηρημένα αρχαία και βυζαντινά τείχη του, βρίσκεται στην κορυφή ενός χαμηλού λόφου (50 μ.) στη βόρεια πλαγιά της κοιλάδας του Λούρου (αρχαίος Χάραδρος), στη δεξιά όχθη του ποταμού, νότια του χωριού Κερασούντα (7 χλμ. από τη Φιλιππιάδα). Στην αρχαιότητα ο ποταμός ήταν πλωτός μέχρι το κάστρο, και έτσι ο αρχαίος οικισμός λειτουργούσε ως λιμάνι στον Αμβρακικό κόλπο, απόλυτα προστατευμένο από τους ανέμους, τις θύελλες και τους πειρατές.

Το Ασπροχάλικο είναι μια βραχοσκεπή στην κοιλάδα του Λούρου, 20 μ. πάνω από τη σημερινή κοίτη του ποταμού, κοντά στον Άγιο Γεώργιο (Κοκκινοπηλός). Με προσανατολισμό προς τον νότο και διαστάσεις 22 x 3,5 μ., η μοναδικότητά του έγκειται στη χρήση του τόσο κατά τη Μέση όσο και κατά την Ανώτερη Παλαιολιθική εποχή από νομάδες κυνηγούς — δύο από τις τρεις φάσεις της Παλαιολιθικής περιόδου.

Η μοναδική Πάργα θεωρείται ένα «νησί στη στεριά» και αποτελεί το πιο πολυσύχναστο τουριστικό θέρετρο της περιοχής. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στις παρυφές του κάστρου, μέσα στον ελαιώνα, και είναι επηρεασμένη από την επτανησιακή αρχιτεκτονική, με τα στενά ολάνθιστα καλντερίμια και τις πολλές μικρές εκκλησίες της. Στο γραφικό λιμανάκι δεσπόζει το εκκλησάκι της Παναγιάς.

Δυτικά του Ζαλόγγου, μέσα στο αισθητικό δάσος Λεκατσά, βρίσκεται η Ιερά Μονή Λεκατσά, αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου, που πρόσφατα αναπαλαιώθηκε. Γύρω της υπάρχουν πολλά μονοπάτια για βόλτες ή πεζοπορία που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα.

Η μονή βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του βουνού, ανάμεσα στη Μυρσίνη και τη Ρίζα. Σύμφωνα με τον Σεραφείμ Ξενόπουλο ιδρύθηκε τον 8ο ή 9ο αιώνα και πήρε το όνομά της από τον ιδρυτή ή κάποιον ηγούμενό της, ενώ μια παράδοση αναφέρει ότι το καθολικό κτίστηκε μετά το 1775.

Στα Πέντε Πηγάδια, στην περιοχή της Κλεισούρας, υπάρχουν δύο μικρά κάστρα κοντά το ένα στο άλλο. Το πρώτο κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα με πολυγωνική τοιχοποιία και σήμερα είναι ερειπωμένο.

Το δεύτερο, επίσης των αρχών του 19ου αιώνα, είναι μικρό και κτισμένο ομοίως με πολυγωνική τοιχοποιία, αλλά με στοιχεία δυτικοευρωπαϊκού μπαρόκ. Σώζεται σε ύψος έως και δύο ορόφων, σε καλύτερη κατάσταση από το πρώτο.

Κοντά στη Φιλιππιάδα των πελαργών βρίσκεται η λίμνη Ζηρού, ιδανικό μέρος για μια στάση ή μια βόλτα περιμετρικά της λίμνης, μέσα σε καταπράσινο δάσος. Μαζί με το Ιόνιο Πέλαγος, τα δάση, τον Αχέροντα, τον Λούρο και τη λιμνοθάλασσα του Αμβρακικού, αποτελεί μέρος ενός σημαντικού και μοναδικού οικοσυστήματος.

Ο ποταμός Αχέροντας, το μυθικό ποτάμι με τον μοναδικό φυσικό πλούτο και το μυστηριακό περιβάλλον, είναι προσβάσιμος με πολλούς τρόπους. Στις εκβολές, στον οικισμό Αμμουδιά, είναι πλωτός για εκδρομές μέχρι το Νεκρομαντείο.

Στα στενά του Αχέροντα μπορείτε να περπατήσετε, να κολυμπήσετε μέσα στο ποτάμι, να κάνετε καγιάκ ή ιππασία και να εξερευνήσετε τα μονοπάτια του, σε μια μαγευτική παραποτάμια διαδρομή από τη Σκάλα της Τζαβέλαινας μέχρι τις Πύλες του Άδη, κοντά στο χωριό Τρίκαστρο. Η καταλληλότερη εποχή για τις ποτάμιες διαδρομές είναι το καλοκαίρι.

Στις πηγές του Αϊ-Γιώργη, μέσα σε πλατανόδασος, βρίσκεται το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο της Νικόπολης, σημαντικό κατασκευαστικό έργο της αρχαιότητας. Κατασκευάστηκε μετά την ίδρυση της Νικόπολης από τον Οκταβιανό Αύγουστο (1ος αι. π.Χ. - 1ος αι. μ.Χ.) και μετέφερε νερό από τις πηγές του ποταμού Λούρου στα δύο φρέατα του Νυμφαίου της Νικόπολης, σε απόσταση 50 χλμ.

Ο οικισμός του Όρραου (4ος αι. π.Χ.), με τα πολύ καλά διατηρημένα λίθινα σπίτια, ήταν οχυρωμένη πόλη των αρχαίων Μολοσσών. Η ίδρυσή του τοποθετείται στη βασιλεία του Αλκέτα (385-370 π.Χ.), βασιλιά των Μολοσσών, ή το αργότερο στο δεύτερο τέταρτο του 4ου αιώνα. Καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ., ξανακτίστηκε και τελικά εγκαταλείφθηκε μετά το 31 π.Χ. με τον αναγκαστικό συνοικισμό της Νικόπολης.