Το Κάστρο του Αλή Πασά βρίσκεται στην κορυφή του λόφου του ομώνυμου χωριού κοντά στην Πάργα. Κτισμένο στις αρχές του 19ου αιώνα, έχει τετράγωνη κάτοψη και είναι σχετικά μικρό· από το σημείο αυτό δέσποζε στην περιοχή της Πάργας και στο Ιόνιο Πέλαγος.
Το φρούριο της Κιάφας υψώνεται στα βουνά του Σουλίου, πάνω από το χωριό Σαμονίβα. Η θέα από το φρούριο είναι πανοραμική: δυτικά αντικρίζει κανείς τα βάραθρα του Αχέροντα και τον κάμπο του Φαναρίου, ενώ κατανοεί όλη την ορεινή διαμόρφωση της περιοχής. Στη δυτική πλευρά του σώζεται διπλό τείχος με καμαροσκέπαστες αποθήκες στο ισόγειο.
Το Κάστρο της Ρηνιάσας προστάτευε τη μεσαιωνική πόλη της Ρηνιάσας (κοντά στο χωριό Ρίζα) από ένα φυσικά οχυρό ύψωμα, επιτηρώντας το χερσαίο και θαλάσσιο εμπόριο. Πιστεύεται ότι κτίστηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Θωμά Α΄ στα τέλη του 13ου αιώνα και γι' αυτόν τον λόγο ονομάστηκε Θωμόκαστρο.
Το βυζαντινό κάστρο των Ρωγών, με τα άριστα διατηρημένα αρχαία και βυζαντινά τείχη του, βρίσκεται στην κορυφή ενός χαμηλού λόφου (50 μ.) στη βόρεια πλαγιά της κοιλάδας του Λούρου (αρχαίος Χάραδρος), στη δεξιά όχθη του ποταμού, νότια του χωριού Κερασούντα (7 χλμ. από τη Φιλιππιάδα). Στην αρχαιότητα ο ποταμός ήταν πλωτός μέχρι το κάστρο, και έτσι ο αρχαίος οικισμός λειτουργούσε ως λιμάνι στον Αμβρακικό κόλπο, απόλυτα προστατευμένο από τους ανέμους, τις θύελλες και τους πειρατές.
Στα Πέντε Πηγάδια, στην περιοχή της Κλεισούρας, υπάρχουν δύο μικρά κάστρα κοντά το ένα στο άλλο. Το πρώτο κτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα με πολυγωνική τοιχοποιία και σήμερα είναι ερειπωμένο.
Το δεύτερο, επίσης των αρχών του 19ου αιώνα, είναι μικρό και κτισμένο ομοίως με πολυγωνική τοιχοποιία, αλλά με στοιχεία δυτικοευρωπαϊκού μπαρόκ. Σώζεται σε ύψος έως και δύο ορόφων, σε καλύτερη κατάσταση από το πρώτο.
